AKIBAT TEU DIATUR KU SYARIAT ISLAM MAKA TIMBUL-LAH UMMUL JARO'IM (INDUNGNA KAGORÈNGAN)

 




Dinten ieu urang ningali kaayaan nu beuki matak prihatin. Ti hiji kajadian ka kajadian séjén, siga teu aya tungtungna. Rahayat leutik beuki hésé hirup, sedengkeun nu boga kakawasaan jeung modal beuki kuat, beuki jegud, beuki nangtung di luhur penderitaan balaréa.

Naék KRL kudu tararuh nyawa.

Nitipkeun budak ka daycare malah jadi korban kakejaman.

Gaji honorer teu nyukupan hirup, nepi ka “nipisin nyawa”.

Program pangan, bantuan, jeung sajabana kadang malah jadi ancaman kaséhatan.

Ieu sadayana lain kajadian anu misah-misah. Ieu lain saukur musibah biasa. Ieu téh buah tina sistem rusak anu teu make aturan Allah dina ngatur kahirupan.


SISTEM NU TEU DIRANCANG KEUR KAHIRUPAN MANUSA

Sistem kapitalis-sekuler nu ayeuna ngadominasi dunya, sabenerna lain dirancang keur ngajaga martabat manusa. Sistem ieu dirancang pikeun ngajaga kapentingan nu boga modal, nu boga kakawasaan, jeung nu sanggup meuli aturan.

Nu kuat beuki kuat.

Nu jegud beuki jegud.

Nu miskin beuki kagencet.

Rahayat ngan ukur dianggap angka statistik. Mun perlu dipaké keur kampanye. Mun geus teu aya mangpaatna, dipiceun.

Lamun rakyat susah, disebut “data kemiskinan”.

Lamun loba pangangguran, disebut “angka pengangguran”.

Lamun korban loba, disebut “jumlah korban”.

Padahal éta téh manusa. Boga kulawarga. Boga rasa nyeri. Boga harepan. Tapi dina sistem rusak ieu, manusa kadang ukur jadi angka.


UMMUL JARO’IM: INDUNGNA KAGORÈNGAN

Nalika hukum Allah teu diterapkeun, dosa teu dianggap dosa. Musibah teu dianggap peringatan. Kajahatan jadi biasa. Nu haram dianggap lumrah. Nu zalim dianggap pinter. Nu jujur malah dianggap bodo.

Ti dinya lahir ummul jaro’im — indungna sagala kagoréngan.

Korupsi marajalela.

Riba jadi tulang tonggong ekonomi.

Zina dipromosikeun jadi gaya hirup.

LGBT dibélaan ku dalih HAM.

Pendidikan beuki mahal tapi moral beuki ruksak.

Transportasi modern tapi nyawa teu aman.

Budak leutik dititipkeun ka lembaga, tapi teu kaurus kalayan amanah.

Ieu sadayana lain saukur salah individu. Ieu akar masalahna aya dina sistem hirup nu misahkeun agama ti kahirupan.


ALLAH GEUS NGINGETKEUN

Allah Ta’ala ngadawuh:

وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَىٰ

"Dan barangsiapa berpaling dari peringatan-Ku, maka sesungguhnya baginya penghidupan yang sempit, dan Kami akan menghimpunkannya pada hari kiamat dalam keadaan buta."

(QS. Thaha: 124)

Ayat ieu jelas pisan. Lamun manusa ninggalkeun aturan Allah, hirupna bakal sempit. Sanajan gedong jangkung, jalan tol loba, teknologi maju, tapi batin sempit, ekonomi sempit, rasa aman sempit, berkah kahimpit.

Kiwari loba nu boga HP mahal, tapi stress.

Loba nu boga motor, tapi hutang.

Loba nu boga kerja, tapi teu cukup keur hirup.

Loba fasilitas, tapi teu aya ketenangan.

Eta anu disebut ma’isyatan dhanka — kahirupan sempit.


ULAH NUDUH TAKDIR WAE

Aya nu sok ngomong, “ieu mah takdir.”

Memang sagalana aya dina élmu Allah. Tapi manusa ogé boga wilayah pilihan nu bakal dipertanggungjawabkeun. Dina pamahaman Islam nu dikaji dina kitab Nizhom Al-Islam karya syech Taqiyuddin an-Nabhani, aya nu disebut wilayah nu ngawasaan manusa jeung aya wilayah nu dikuasai ku manusa.

Mun aya jalma nerobos palang kareta, éta pilihan manusa.

Mun pejabat lalawora kana kaamanan rakyat, éta pilihan manusa.

Mun sistem nguntungkeun nu jegud jeung nginjek nu leutik, éta hasil pilihan aturan manusa.

Jadi ulah sagalana dibungkus ku kecap takdir pikeun nutupan kajahatan sistem.


KUMAHA SOLUSINA?

Sabagian jalma ngan nawarkeun tambal sulam.

Ganti pejabat.

Ganti slogan.

Ganti logo.

Ganti aplikasi.

Ganti istilah.

Padahal akar masalahna teu dirubah.

Lamun akar tangkalna busuk, moal cageur ngan ku nyemprot daunna.

Solusi hakiki téh nyaéta balik deui kana aturan Allah sacara kaffah.

Allah Ta’ala ngadawuh:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ ۚ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ

"Wahai orang-orang yang beriman! Masuklah kalian ke dalam Islam secara keseluruhan, dan janganlah mengikuti langkah-langkah setan. Sungguh ia musuh yang nyata bagi kalian."

(QS. Al-Baqarah: 208)

Islam teu meunang dipilih-pilih siga parasmanan. Nu cocok dicokot, nu teu cocok ditinggalkeun. Islam kudu diterapkeun dina ekonomi, pendidikan, hukum, politik, sosial, nepi ka ngatur nagara.


MUGIA UMAT HUDANG

Kaayaan nu beuki poek ieu, mugia jadi jalan hudangna umat. Supaya sadar yén sumber karuksakan lain saukur individu, tapi sistem hirup nu jauh tina wahyu.

Mugia umat wani mutus hubungan jeung sistem rusak ieu.

Mugia umat daék diajar Islam leuwih jero.

Mugia umat boga daya juang pikeun milu kana perjuangan dakwah Islam kaffah.

Mugia syariat Allah bisa diterapkeun deui dina kahirupan.

Sabab lamun aturan Allah ditegakkan, rahmat bakal turun. Kaadilan bakal datang. Kahirupan bakal meunang berkah.


■ HIKMAH & PANGHARAPAN ■

Lamun ayeuna urang ningali karusakan di mana-mana, ulah ngan ukur ngeluh. Ulah ngan ukur nyalahkeun cuaca, nasib, atawa individu. Tingali akar masalahna.

Sumber karusakan aya dina sistem anu henteu nerapkeun aturan Allah.

Mugia Allah muka hate umat ieu.

Mugia Allah maparin kasadaran.

Mugia Allah ngagancangkeun datangna parobahan hakiki ku syariat Islam kaffah.

Allahu Akbar!

Wallahu a’lam bishshawab. []

Posting Komentar untuk "AKIBAT TEU DIATUR KU SYARIAT ISLAM MAKA TIMBUL-LAH UMMUL JARO'IM (INDUNGNA KAGORÈNGAN)"